کاش زمانی بود
که می شد
دوستان را در عین
اشاعه
افراز کرد،
و دشمنی ها را
تقسیم نمود،
و لبخند را قهرا شریک شد
و محبت را به ارث برد....
وقتی 6سالم بود این شعرو تو کیهان بچه ها خونده بودم..الان که بارون بارید یادم اومد..
باز هم عطر نسیم
توی صحرا پیچید
بلبی با شادی
از سر شاخه پرید
یک پرستوی قشنگ
از هوا کرد عبور
دختر فصل بهار
آمد از راهی دور
من نگاهش کردم
و به او خندیدم
توی دستش از دور
سبدی را دیدم
سبد او پر بود
از گل قرمز و زرد
دشت را با شادی
باز نقاشی کرد
دختر فصل بهار
ماه فروردین است
مثل گل می خندد
خنده اش شیرین است.
درج کلی یا قسمتی از نوشته های این وبلاگ در کتاب ، روزنامه ، نشریه ، سایت ، وبلاگ و . . . بدون اجازه ی نگارنده ممنوع بوده و قابل پیگرد می باشد