......

 دلتنگی

  در شعرهایی متولد می شود؛

                          که عشق،

            آن سوی دیوارهای سیمانی،

                        از انجماد می هراسد!

                     ***

  _من شعر می نویسم..

                        و ترانه هایم

                              به پروازی می اندیشند،

                                          که  نگاهت

                                                پرنده خوشبختی را

                                                          به تصوير مي كشد..

                              ***

               امشب...

                         بربال تپش هایی

                                            بی تابی می کنم،

                                              که عشق را نطفه بسته است!                              

23    /11/88

 

Its impossible!


   , این غیر ممکن است!!!

  که به خورشید بگویید آسمان را ترک کند!


   این کار غیر ممکن است!

      ***  
   , این غیر ممکن است!!

    که به کودک بگویید  گریه نه!، 


   این کار غیر ممکن است.!

     ***
    چگونه

    می توانم تو را به خود

    نزدیک ترکنم


   در حالی که حس می کنم تو از پیشم می روی !


  ? و در ضمن هرگزبه تو فکر نکنم؟؟؟  

                                                          
    آخ، چه غیر ممکن است!!


   ***
  آیا می توانم جلوی اقیانوس ها را

   از هجوم به ساحل بگیرم؟؟ 


 این کار غیر ممکن است.

  ***
اگر  تو را  داشتم چگونه

 می توانستم به چیز بیشتری فکر کنم؟؟؟

واگر فردا  از من بخواهی  به هرطریقی دنیا را برایت

بدست بیاروم که آنگاه  با تمام وجودم 

بفروشم و پشیمان آن نشوم

  اینکه بدون عشق تو زندگی کنم!!!!

آه این غیر ممکن است!!


Is just impossible
Impossible.
غیر ممکن!!!
Impossible غیر ممکن !

 

(Words & music by Wayne - Manzanero)

Elvis Presley

 

من باهارم تو زمین
      من زمینم تودرخت
               من درختم تو باهار ـ

         ***
ناز انگشتای بارون تو باغم می‌کنه
                میون جنگلا طاقم می‌کنه.
                                 تو بزرگی مث شب.

        ***
اگه مهتاب باشه یا نه
                            تو بزرگی
                                        مث شب.

خود مهتابی تو اصلا، خود مهتابی تو.
                           تازه، وقتی بره مهتاب و
                                                      هنوز
شب تنها
            باید
            راه دوری رو بره تا دم دروازۀ روز ـ

                                       مث شب گود و بزرگی
                                                                مث شب.
         ***
    تازه، روزم که بیاد
تو تمیزی
            مث شبنم
                         مث صبح..
         ***
تو مث مخمل ابری
                       مث بوی علفی
                             مث اون ململ مه نازکی.

                                                اون ململ مه

       ***
        که رو عطر علفا، مثل بلاتکلیفی
                            هاج و واج مونده مردد
                                        میون موندن و رفتن
    ***                                                 میون مرگ و حیات..

  مث برفائی تو.
   تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه
                             مث اون قلۀ مغرور بلندی
                            که به ابرای سیاهی و به بادای بدی می‌خندی . . .

    من باهارم تو زمین
                   من زمینم تو درخت
                           من درختم تو باهار،
                        ناز انگشتای بارون تو باغم می‌کنه
                                              میون جنگلا طاقم می‌کنه.


احمد شاملو از مجموعۀ «آیدا در آئینه»
مهر ماه سال چهل و یک


دهمین سالگرد ابر  مرد کلام و بامداد شعر معاصر ایران گرامی باد..