بهار..
روز میلاد اقاقی ها را جشن می گیرد..
و بهار،
روی هر شاخه کنار هر برگ،
شمع روشن کرده است...
همه چلچله ها برگشتند؛
و طراوت را فریاد زدند..
كوچه يكپارچه آواز شده است ..
و درخت گيلاس هديه ي جشن اقاقي ها را گل به دامن كرده ست..
باز كن پنجره ها را اي دوست،
هيچ يادت هست؟!
كه زمين را عطشي وحشي سوخت،
برگ ها پژمردند،
تشنگي با جگر خاك چه كرد؟!
هيچ يادت هست توي تاريكي شب هاي بلند،
سيلي سرما با تاك چه كرد ؟
با سرو سينه ي گلهاي سپيد،
نيمه شب باد غضبناك چه كرد!
هيچ يادت هست،؟
حاليا معجزه باران را باور كن..
و سخاوت را در چشم چمنزار ببين،
و محبت را در روح نسيم،
كه در اين كوچه ي تنگ ،
با همين دست تهي ؛
روز ميلاد اقاقي ها را جشن ميگيرد..
خاك جان يافته است،
تو چرا سنگ شدي ؟
تو چرا اينهمه دلتنگ شدي؟
باز كن پنجره ها را و بهاران را باور كن
"فريدون مشير ي "
۲۸.۱۲.۸۸
باز هم بهاری دیگر..
...از چهره ی زمستانی که دل کندن از زمین بهار خواه برایش آسان نیست!
.دیشب برف بارید!..برفی که غرورش را در پس آمدن چهره ای سبز می پوشاند..
وهوا روشن بود..و این نجوای هر شکوفه ای بود که می گفت؛
هیچ زمستانی ماندنی نیست، اگرچه بلندترین شب آن یلدا باشد!
درج کلی یا قسمتی از نوشته های این وبلاگ در کتاب ، روزنامه ، نشریه ، سایت ، وبلاگ و . . . بدون اجازه ی نگارنده ممنوع بوده و قابل پیگرد می باشد