واژه ها یخ زده اند..

 قصد ها در خوابند

        وچنان زار به حال من و تو

می گریند

            "هدف و انگیزه"

             و چه بی حاصل و بی رنگ شده است

                    هر چه در بستر بیداری خود

                                             کاشته ای..

می زند سخت به زخمم هر دم

           تازیان های زمان

                بس  که از خود دورم

 

_روزهایم افسوس

       پا به پای تاریخ

            در شبانگاه  تب آلود و

                             پر از رخوت محض

         چه سبک میمیرند..

 

                امشب از آن شبهاست

                   که دگر کاسه ی بی حوصلگی

                                                لبریز است؛

و دگر هیچ نمی اندیشم

 به چنان فردایی، خالی از روی و ریا

و به پرواز هوس از تن مردان همین آبادی

و به تکرار جوانمردی بی منت و رنج

و به فکر وبه فهم

و به تقدیر جهان ازپوکی ..

                   همه در هم همه پوچ

                               همه در جمع مساوی با هیچ!

لیلا. ف

18/3/88