بر

گ

 بر

گ

برخاک بوسه می زند

                     هستی!

***

   به آواز آذرخش نبودني

                 که در رقص مرگ

                                      پیدا است!

                   ***

                           برگ را از خاک

                                        به آوندی

                                            جوانه بستن

                                              و از بلندای درخت

                                        به نسیمی

                             گسستن!

                               ***

«سکوت»

       سهم دریغی است

                زمین را

                    وقتی بادها

                            به هر ولع

                              ما را همچون

                                              خاشاک!

            کوچه

              به

               کوچه

               کوچ می دهند!

 "لیلا فیروزمند"

آذر ۸۸