اولین مجموعه شعر لیلا فیروزمند با عنوان "در خیابان های پر از هیچ"توسط نشر افکار منتشر شد.                    

این مجموعه مشتمل بر115 صفحه  بوده ودر قالب سپید سروده شده است.

یکی از شاعران نوپردازشعر معاصر ،"ع.روزبه" در استقبال از کتاب "در خیابان های پر از

 هیچ" شعری سروده اوست:

_ در خیابان های پر ازهیچ،

         خالی تر از حبابم،

                 در انتظار نسیم

             _بر من عبور کن_

                     سکون دیوانه می کند!

 

طعم ظهر اردیبهشت،

        چون شیرینی لبانی است

 که به سخن باز نمی شود،

ولی "راز همه ی فصول" را

                    با خود دارد ...

ـ بگذار به

   بوسه ای  صدایت کنم :        

      از پشت همه ی صداهایی

                           که ناشناس

                               در" مدار نامت"

                                           می گردند..

2                                    

ـ من کیک گندمی ام را

در فضای

دود گرفته ی صداقت،

       با کسی قسمت می کنم

             که "آشتی" را

                   نمی شناسد!

ـ من به او

     « نان» می دهم،

         و او دستانم را می خراشد!

                 من به او « نور»  می دهم

                      و او چشمانش را  می بندد ...

ـ من به او « صبح» می دهم،

        و او

             پرده ی سیاهی

                   به تن می کشد!

همه از ما

          می گریزند!

              من می مانم و

                   « نان»

                        و

                        « نور»

                                و

                                 « صبح ... .