سفر
به هر حال مي روم
شايد به مقصدی نامعلوم،
شايد به جايي كه ديگر،
براي يافتن سكوت،
***
جايي كه ديگر،
بيهودگي ارزش نيست!
جايي كه سهم هرانسان
دهن كجي نيست،
و سهمِ هر هيچ
يك مشت طلا!
***
شادماني يخ بسته..
غم بیداد میکند
با اینحال
هيچ گاه نيافتيم؛
اين همه "چراغ قرمز"
براي چه؟؟!
« بهمن 87»
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 23:59 توسط لیلا.فیروزمند
|
درج کلی یا قسمتی از نوشته های این وبلاگ در کتاب ، روزنامه ، نشریه ، سایت ، وبلاگ و . . . بدون اجازه ی نگارنده ممنوع بوده و قابل پیگرد می باشد